Sztuka odpoczywania: Czy naprawdę umiesz odpoczywać?

Odpoczynek – możliwość kontaktu z samym sobą.

Nie każdy chce, umie i lubi odpoczywać. Mówi, się wręcz o sztuce odpoczywania. Dla wielu osób odpoczynek może kojarzyć się ze stratą czasu, może budzić niepokój, że coś ważnego się przegapi lub czegoś się nie dopilnuje.

Dla wielu wiąże się to z niepokojącą utratą kontroli i budzi lęk, że po okresie odpoczywania „zaliczą depresję” przed powrotem do swoich obowiązków.

No tak, bo aby móc odpocząć potrzebujemy świadomie pozwolić sobie na odpoczynek. Brzmi prosto, a jednak dla wielu osób to wielka sztuka i realny problem.

Dlaczego tak się dzieje?

Myślę, że opiekowanie się sobą samą/ym często budzi poczucie winy. Troska o własne ciało i emocje wydaje się być czymś egoistycznym, a taka myśl może wywołać złość na siebie.

Tymczasem stan rozluźnienia, relaksu, spokoju, kiedy ciało i umysł wolne są od napięcia to konieczność życiowa, to BHP zdrowia psychicznego, to możliwość bycia w kontakcie ze sobą.

Poszukując odpoczynku od otaczających bodźców, wiele osób sięga po książkę, włącza filmy, słucha muzyki, uprawia sporty, często ekstremalne, albo zanurza się w ciepłej kąpieli.

Bez wątpienia ogromną ulgę dla zmęczonego ciała i układu nerwowego przynosi kontakt z przyrodą. Dlatego warto stwarzać sobie okazję do przebywania na łonie natury.

Możliwość zatopienia się w odgłosach przyrody, skupienie się na dalekich pejzażach, oddychanie czystym powietrzem, zanurzenie się w wodzie czy obserwacja zwierząt w ich naturalnym środowisku, powoduje, że możemy poczuć się częścią natury, możemy się uziemić. Możemy zyskać siłę i najważniejsze dla zdrowia odporność fizyczną i psychiczną.

A Ty umiesz odpoczywać?

A może to dla ciebie wyzwanie?

Udostępnij ten wpis